bir kışın başlangıcına ...




















çokça esirgeyen
çokça bağışlayan
ve beni delirmekten sakınan
boşvermişliklerim adına ...

_________

her yazın son günleri yahut sonbaharın ortası
kelimeler bereketsiz hasatlar gibiyken avuçlarımda
ve cümleler hiçbir kağıda yakışmayacak kadar eğri
hayaller küflü ekmek
umutlar kuruyan su
ve ömür dedikleri gün gün zamana gömülen birşeyken
ben yine de
yine de
gelip bir şeyler ekip duruyorum buraya
buraya
buraya
her kışın başlangıcına

oysa yeşertecek hiçbir şeyin yoksa
toprak bir birikinti .

*

her cümlenin “ben” yeri yahut birkaç nefes ertesi
ihtiraslı bir dalgınlığınlığın salgın bir hastalığa dönüşünü izliyorum bedenimde tutkuyla
sonrası ateşli nöbetler misali sayıklayan sorular
öpüldükçe acıyan yaralar gibi kalıyor dudaklarımda
ne kadar zamandır hayattayım ?
ne kadarım hayatın uzağında ?
ve kaç mutsuzluktur kendimleyim ?
ve kaç tekrar döndüm buraya ?
buraya
buraya
son anlamlı boşluğuma

ve bu bir ağaç fısıltısı,
bazen kalabalıklar kadar değersiz en az
yalnızlıklarda .

*

şimdi yine bir sonbaharın ortası
yahut birkaç nefes ertesi
kelimeler bereketsiz hasatlar 
cümlelerse birer kırışıklık hafızamda
ve kuru otlar kadar eğri gülüşüm yaraya bağışlanmış dudaklarımda
sahi üşümek bulaşıcımıdır ?
kışları terkedilirmiyiz ?
yada birbirimizi yakarak ısınabilirmiyiz ?
bilmiyorum
bilmiyorum
ama biliyorum
üzgünlüğüm içimde simsiyah bir sayfa boyunca kollarını iki yana açıp durduğu zamanlarda
uçurumu yırtan bir martı çığlığına benziyor hiç reddilmeyen sessizliğim
ve kirpik kafesini parçalayan bir suyun ıslaklığıyla
buraya
buraya
buraya
damla damla kazımak istediğim
tek hissim
mutluluk yalnızca ruhtan
acı sadece etten
ibaret
değil
.

ihtimal katlanıp bir suya 
bir küçücük gemi olmak isterdi bu dilsiz kağıt
ihtimalini tüketen ellerim
ve katlandığı cümlelerim için 
okyanuslarca 
özür ...
____ ^^























4 yorum:

hayatın ortasında dedi ki...

Müzik nasıl da güzel..Dışarı da kar yağarken hele, daha da enfes. Ve şiir, pek çok yerinde "hah işte tam hissettiklerim" dediğime göre benim aslında bu şiir. Yazamıyorum, kelimelerim nadasta mı, hasatta mı bilmiyorum..olsun böyle sahiplenebiliyorum:)

şafak dedi ki...

: ) sahiden çok güzel ve içli şarkı çalan
ve şiir için dediklerinden yola çıkarak
aslında çok farklı değiliz birbirimizden
benzer şeyler hissediyoruz aynılıklarda
yakın şeylere üzülüp
tanıdık yorgunluklarda tıkanıp kalıyoruz çoğumuz
arada ben arada sen arada başkası yazar fark etmez
bunlar benim hissettiklerim dediğimiz her şeye ortağız : )
kar olayina gelince de,
sevmiyorum ben bu ayları
aralıkmış ocakmiş şubatmiş olmaz olsun bence : )
/kahrolsun bağzı soğuk aylar : )/
yada hani arada okullara olduğu gibi hayata da kar tatili olsa keşke diyorum
nadas konusunu biliyorum arada oluyor öyle
ama geçiyor sonra
illa biriktiriyo günler içine bişeyler
an gelir taşar merak etme : )
ama ben yazmaya toptan ilgimi kaybediyorum hatta ne kaybettim
sen benim yerime de yaz deyip
yani sana fazladan iş çakıp : ) kaçiyorum
/selam verdin borçlu çiktın evet : )/
neyse, güzel olsun gün ve herbişey orada
ve kar hep şehre yağsın, içine yağmasın mümkünse.

evo dedi ki...

Kimsin sennn?!?!

şafak dedi ki...

: )

şıkları görebilir miyim
çünkü öyle olursa doğru yanıtı görünce anımsarım sanıyorum : )
diğer türlü çok zor
kimim ki ben ? : )
derin felsefi düşüncelerde debeleneyim diye sorulmadıysa eğer
yahut,,bir savcılık soruşturması gereği değilse : )
neyseki bir ölümlüyüm diye yanıt verebilirim gönül rahatlığıyla
bunun dışında gayet sıradan
hani öyle anlatılası pek bir yanı olmayan
yurdum insanlarından biriyim
bu hepsi..aklima başka bişi gelmiyo kendim hakkında : ) bu kadar tanıyorum beni : )