kabuk !






sesimi, sözümü, gülüşümü
günlere saçmadığım zamanlarda

izimi, nefesimi, yüzümü
aynalara sürmediğim anlarda

ilkbaharında, zemherisine rehin
zemherisinde, çıplak dallarına serçe
serçede bir kırık kanatlık takata muhtaç
kaldığım şu üvey hayat elinde
üşüdüğüm,
titrediğim,
ve bin lanet ! ölmediğim
uzun yıllar boyunca
seninle paylaştım kalbimi
s e n i n l e
p a y l a ş t ı m
ve sakladım seni sımsıkı !
sımsıkı
kendimin dilsiz aynılığında …
ve etimden, acımdan, ağrımdan !
ve gururumdan, canımdan, ruhumdan !
söyle var mı daha ötesi ? öz be öz, kanımdan !
kanımdan, besledim seni
besledim, koynumda
ölürken umutlarım açlıktan …

kabuk !

seni derin bir bıçak yarasından
ve sabrımın kanlı mayasından
tırnak
tırnak,
yaptım

sakın !

sakın,

düşme !

____ ^^

















Get Your Own Player!

sis ...




"her kalp
birer ateş böceğiydi
ömürlendiği bedeninin karanlık gecesinde ..."


alışkanlığıyla indi gece
ağır ağır
ve sessiz …

akşamın kızıl kapısından çıktı gün
usulca
ve yalnız …

uyuyanlar oldu bir bir
bir bir
uyananlarda …
özleyenler vardı elbet
özlemini bitirmiş,
unutanlarda …
her şey kendi şimdisindeydi halihazırda
ve herkes, kendi yürek mumunun şavkında
ama birden
öyle aniden
çağrılmayan bir sis
hani hiç beklenmeyen
bir sis,
umuda sağır, merhamete dilsiz

geldi ve yayıldı gecenin içine
geldi ve yayıldı, soğuk ve hissiz
ve boydan boya kuşattı her şeyi
ve esir aldı
köşe bucak

her bir yeri

ve ah …
ah ..
ah .
görünmedi ışıkları,
görünmedi
birbirine çarpa çarpa öldü, ateşböcekleri …
____ ^^












Get Your Own Player!

dedi ...




durdu öyle,
o durunca durdu sandım
günün kalbi de onunla birlikte

sustu öyle,
o susunca sustu sandım
bütün sesli harflerim, dilimde

sonra söğüt dalından zarifçe
ve bir kiraz çiçeğinden, mahcup

sana içimi açardım,
dedi

sana içimi açardım

bir an bile düşünmeden,
sakınmadan,
korkmadan,
ve çekinmeden

sana içimi açardım
açardım,

eğer
dışımda olsaydın …
____ ^^










Get Your Own Player!


kendinden uzağa ...



toplanmışsın
hayallerin,
anıların,
kırgınlıkların …

toplanmışsın,
umutların,
dünlerin,
yaraların …


ve hüzünlerin
ve kesiklerin
çocukluğun
yalnızlıkların …

her şey kalbinin bembeyaz bavulunda
her şey
her şey
ne varsa
tümünü de yanına almışsın

ama
eğer
sahiden
uzağa kaçacaksan
gerçekten uzağa
kendinden

bu kadar yükle uzaklaşamazsın
ve bu kadar ağırlığı
taşıyamazsın

bırak birazını !
bırak …
bir
şansın olsun …


____ ^^







Get Your Own Player!