işte geldim kış !
gürültüsünde uzandığım kalabalıklardan
ve yarısında uyanılan rüyalardan
kalktım,
uyandım …
uyandırıldım …
umut, cebimde bomboş bir kağıt parçası
diyecek hiçbir şeyi
kalmayan …
*
işte geldim kış
açtım bütün pencerelerini
ve havalandırdım içimin gecesini
sokak lambaları tastamamdı dışarıda, saydım
bakışlarım çiçeksiz vazoydu aynada, sustum
kuytu parklarda aşktım,
yaprak
yaprak
döküldüm
ve sızı sürekti ülkemde
yaraysa seyyah bedenimde
ona bile alıştım
ve geldim,
hiçbir parçamı gömmedim hiçbir yere
yalanım yok
ne isem, bu kadarım
ve ne kadarsam
senin …
*
işte geldim kış,
buz halindeyim, içime çarpa çarpa geçen günlerin
ve hiçbir şey koydum adını, avucumda kalan bütün şeylerin
dünden bir gün önce
ve yarından yüz yıllar kadar uzak
taradım en sevgilimin saçlarını, bir fotoğrafta gizlice severek
özlem tüldü ellerimde, ürkek
buğu sırdı nefesimde, tutsak
sevda, rüzgarda uçuşan eşarptı, yolcu
öptüm,
kokladım,
uğurladım ...
ve ömrü bir kaya kadar eski bu ruhu
sürükledim
sonsuzdu, fikrimin kum tanesi yalnızlığı
geldim, karşındayım
yorgunsam da unutmadım
neşesiz ellerle örülmüş taş bir duvarın oyuğunda
hala altı yaşında, kırık oyuncağım
lütfen, lütfen
onu kimse bulmasın …
*
işte geldim kış
kirpiklerim dalga kıran
ve saksıda kalan son armağan
sevdasıyla birlikte, kurumuş, manolya hanım
ağladım
meğer, beni bir kere daha terk eylemiş aşk,
o gün son parçasını da benden alarak
anladım
ama anlatmadım kimseye
anlatamam da sanırım
nasıl yırtıldığını kalbimin
söylediğim,
sustuğum, her bir kelimeyle
ve yazdığım ...
oysa sır mı ? sır mı !
değil
değil,
hiç değil !
içinde kimsen olmasa bile
giderken, her tren düdüğü
ve kapanan bir kapının ardından
adım adım yiten, ayak sesleri
bir de büküle büküle uzaklara tüten sigara dumanı
hüzün,
hüzün,
hep
hüzün …
*
işte geldim kış …
bak körpe karanlığım
senin için yeşeriyor soğumuş külümde
zaten çoktandır on ikiyi bile beklemiyor
kül kedisi hayallerim, hepten erkenci gecelerimde
üstelik sis çökmüş, sevgilerde görüş, sıfırın altına düşmüş
ve küçücük içimden, kocaman yazlar baharlar geçmiş
gitmiş
şimdi bu yüzden
işte bu yüzden
ve yürek,
dökülecek yer bile bulamayıp
kendi içine kıvrılmış bir damla suyken
ben,
bir yaşama bir masal
bir masala, bir aşk
ve bir aşkın kalbinde, bir hayat
ve anmak, unutuşlar dağ kadarken, hatırlamak
istemiyorum,
yazmıyorum artık eskisi kadar
bir yaranın en az sızladığı mevsimin,
bir yaranın
en az sancıdığı iklimin,
adını söylesin biri
adını,
söylesin biri !
bu
bana
yeter …
*
işte geldim, kış
gürültüsünde uzandığım kalabalıklardan
ve yarısında uyanılan rüyalardan
kalktım,
uyandım …
uyandırıldım …
umut,
cebimde bomboş bir kağıt parçası
ve aynalarda yüzümün altında beliren bir alt yazı;
üşüdüm …
üşüdüm …
çok, üşüdüm …
____ ^^
